Ik recenseer het boek ‘Nooit alleen’ van de Nederlandse schrijver James Worthy. Het is na ‘Liverpool’ en ‘De eerste 100 dagen van Arne Slot’ zijn derde en laatste boek in de Liverpool-trilogie.

Als schrijver van jeugdboeken leg ik veel schrijversbezoeken af op basisscholen. Vast onderdeel van mijn les is dat ik uitleg wat voor mij het nut van lezen en schrijven is. Daarbij vertel ik ook altijd dat ik niet alleen verhalen schrijf, maar dat ik ook schrijf om mijn gevoel te uiten. Dat ik dat al vanaf mijn jeugd doe en dat het nog steeds zorgt voor opluchting en soms het begrijpen van gevoelens die ik eerst niet snapte, of waarvan ik niet wist dat ik ze had.

Mieren zijn bijzondere wezens. Ze zijn sterk, ze zijn ongelooflijk slim, ze werken goed samen en als mens kunnen we ongelooflijk veel van ze leren. Ik kan duizend mierenweetjes vertellen die ontzettend interessant en bizar zijn, maar ik begin er maar met zeven.

Tussen een droom en die droom werkelijkheid maken ligt een weg die lang is, vol kuilen en bulten zit en waar het verkeer eigenlijk bijna nooit mee zit. Ik neem je mee over de weg naar mijn eerste boek en waarom ik die in eigen beheer heb uitgegeven.

Eén van de leukste dingen aan schrijver zijn is dat ik jaarlijks op tientallen scholen door het hele land kom en kinderen en leerkrachten mag vertellen over mijn boeken. Om een schoolbezoek een succes te maken is wel enige voorbereiding nodig.

Veel mensen weten wel zo’n beetje dat er in een mierenkolonie in ieder geval een koningin is en dat de rest werksters zijn. Toch is er nog heel veel meer te vertellen over de rolverdeling binnen een mierenkolonie. Dat ga ik dus doen. Plus, ik ga een hele grote mythe ontkrachten.

Elk jaar worden er duizenden boeken gepubliceerd en zo heel af en toe zit er ook eentje van mij bij. In 2025 publiceerde ik mijn eerste jeugdboek ‘Anda: het geheim van het ei’. Maar hoe komt zo’n boek tot stand? Ik neem je mee in hoe ik, als zelfpublicerend auteur, mijn boeken schrijf.

Je kent het misschien wel van taferelen in je huis of tuin. Ergens is iets te eten te halen voor mieren en binnen no-time wemelt het van die beestjes. Hoe doen ze dat, zo snel aan elkaar laten weten dat er ergens voedsel te halen valt? Ik ga het je vertellen.

Als je door de bibliotheek loopt, denk je er waarschijnlijk nooit bij na. Zowat alle boeken die je wil lezen, zijn aanwezig of kun je via een andere vestiging lenen. Toch is het lang niet vanzelfsprekend dat een boek in de bibliotheek komt, zeker niet als je zelfpublicerend auteur bent. Hoe het mij toch is gelukt, ga ik je vertellen.

Ik wilde vroeger altijd politieagent worden. Toch waren er al vroeg in mijn leven indicaties dat ik iets anders wilde gaan doen. Ik neem je mee langs de weg van mijn schrijverschap.

In een mensenleven is er nogal eens onenigheid. Frictie, onvrede of een heus conflict, voor je het weet zit je er midden in en beheerst het een groot deel van je leven. In de wereld van mieren is er ook wel eens een conflict. Maar het bijzondere is dat mieren nooit bakkeleien met mieren van de eigen soort. De reden daarvoor, daar kunnen we als mensen veel van leren.

In 2021 stapte ik het onderwijs in. Eerst als onderwijsassistent, op het moment van schrijven als Leerkracht in opleiding en straks hopelijk als gediplomeerd leerkracht. In 'Meester Marijn' neem ik je mee de klas in en vertel ik over mijn avonturen in het onderwijs.